Even voorstellen: Tonya Sudiono, manager communicatie en kennisdeling
'Inhoudelijk sluit dit werk perfect aan bij mijn interesse in kunst, digitale technologie en inclusie.'
In deze serie stellen we op onregelmatige basis een van onze collega’s voor. Met deze keer: Tonya Sudiono, manager communicatie en kennisdeling bij Cultuurloket DigitALL.
Wat is jouw rol als manager communicatie en kennisdeling?
Wat betreft kennisdeling denk ik inhoudelijk mee over de workshops en organiseer ik de DigitALLks. Daarnaast schrijf ik artikelen en laat ik video’s maken om de gesteunde projecten en hun belangrijkste inzichten te delen met de culturele sector.
Ik zorg ervoor dat alle informatie van Cultuurloket DigitALL vindbaar is voor toekomstige aanvragers: via de nieuwsbrief en sociale media, maar ook door de website door te ontwikkelen. Daarbij denk ik graag vanuit de aanvrager: waar zou die behoefte aan hebben?
Wat vind je het leukst aan het werk?
Inhoudelijk sluit het perfect aan bij mijn interesse in kunst, digitale technologie en inclusie. Ik mag de nieuwste digitale kunst bekijken, interessante mensen uit het veld ontmoeten, bedenken hoe we de opgedane kennis sectorbreed kunnen delen, aan de website sleutelen en teksten schrijven. Er is veel ruimte voor eigen initiatief.
DigitALLks x Immersive, september 2023
Wat doe je naast DigitALL? En wat heb je hiervoor gedaan?
Naast DigitALL werk ik als kunstredacteur voor NRC. Verder ben ik freelance (eind)redacteur, adviseur en toezichthouder bij instellingen als de Boekmanstichting, het Nederlands Letterenfonds, ILFU en Here to Support. En ik vind het leuk om te modereren, omdat je dan het gesprek faciliteert.
Hiervoor werkte ik geruime tijd als art science communicator bij Waag. Ik heb Nederlands en filosofie gestudeerd. Mijn masterscriptie ging over literaire representaties van AI, en wat dat ons vertelt over mens-zijn. Erg DigitALL-esk.
Het project dat me is bijgebleven...
BLOODY BEAUTIFUL van Affect Lab. Ik bezocht het event Bleeding into the Metaverse. Dat begon met een talk met de Japanse kunstenaar Sputniko!. Zij had menstruerende avatars ontwikkelt, maar die werden in de Metaverse de toegang geweigerd. Ze gebruikte deze case om aan te kaarten dat extreem gewelddadige bloederigheid in de Metaverse wél is toegestaan, maar een bloederig vlekje onder je kruis niet.
Na de talk volgde een dansfeest waarbij je via je telefoon een bloedende avatars kon laten dansen. Belangrijk en speels, hoe BLOODY BEAUTIFUL emancipatie in de digitale ruimte najaagt.
Wat maakt dat je enthousiast wordt van een door DigitALL ondersteunt project?
Spannend wordt het pas wanneer culturele instellingen en producenten verder denken dan de ontwikkeling van een digitale toepassing. Wat voor verhaal wil je vertellen met dat digitaal ontsloten archief, waarom is dat nu urgent en hoe maak je het relevant voor mensen anno nu?
Heb je een tip voor organisaties die digitale technologie willen inzetten om het contact met het publiek te versterken?
Kijk eerst goed om je heen om te zien waar andere instellingen al mee bezig zijn, en waar je van elkaar kunt leren. Vaak zijn anderen met hetzelfde bezig, waardoor je het wiel niet opnieuw hoeft uit te vinden.
In de vorige aflevering stelde adviseur Ingrid Beer zich voor.